اوصاف قيامت در كلام امام محمد باقر (ع)
مناظره امام محمد باقر عليهالسّلام با هشام بن عبدالملك:
در سال 106 هجري كه هشام بن عبدالملك به عزم حج به مكه رفت، روزي پس از اداء مناسك حج در مسجد الحرام، حضرت امام باقر عليهالسّلام را ديد كه در مسجد جلوس فرموده و اطراف او را گروهي انبوه از مسلمين گرفتهاند و پرسشها و مسائل خود را از آن حضرت ميپرسند و پاسخ ميشنوند و مردم نسبت به او كمال ادب و خضوع و احترام را دارند.
هشام از «سالم» مشاور خود پرسيد: «اين مرد كيست كه تا اين حدّ مورد احترام مردم است.»
گفت: «اين مرد ابوجعفر محمد بن علي بن الحسين عليهماالسّلام است و مردم فريفته و دوستدار او هستند.»
هشام كه آتش حسد در وجودش شعله ور شده بود به او گفت: «برو و از او بپرس: مردم در روز قيامت كه پنجاه هزار سال طول ميكشد، چه ميخورند و چه ميآشامند تا زماني كه نوبت حساب آنها برسد.»
سالم در جمع مردم نشست و سؤال را پرسيد.
حضرت ابي جعفر عليهالسّلام به او فرمود:
«يَحْشُرُ النّاسُ علي مثل قرصة البدْر النَّقي فيها أنهار متفجّره ، يأكلونَ و يشربونَ حتّي يفرغ من الحسابِ»؛« در آن روز مردم از نان « حواريون» كه آب گوارا در آن هست ميخورند و ميآشامند تا از حساب فراغت يابند.» سالم برگشت و سخن امام عليهالسّلام را به هشام باز گفت.
هشام انديشيد كه شايد بتواند بر ابوجعفر عليهالسّلام غالب شود ، لذا گفت: «برو و سؤال كن در آن غوغا و هول هيبت چگونه ميل به خوراك پيدا ميكنند؟»
« سالم » باز آمد و سؤال را مطرح كرد.
حضرت در پاسخ فرمود: « فِي النّارِ أشْغَل يشغلُو عَنْ أنْ قالوُ «أفيضوا عَلَيْنا مِن الماء أو ممّا رَزَقَكُمُ اللهُ» ( اعراف/50 )
اشتغال اهل آتش، از آتش بيشتر است از اشتغال اهل محشر به هول و هيبت حساب؛ با اين وجود كساني كه در جهنم و در ميان آتشند، به فكر خوردن و آشاميدن هستند و ميگويند:
«به ما دهيد از آب از آنچه به شما روزي شده.»
شام با شنيدن اين پاسخ سر به زير انداخت و خاموش شد.
منبع:
احتجاج طبرسي،ج1 ، ص 176 / بحارالانوار،ج 11/ ناسخ التواريخ، ج1،ص 501